'Zo'n mooi stuk zal ik van mijn leven niet meer horen', schreef een tijdgenoot van Haydn over Die Schöpfung.

'Ik had nooit kunnen geloven dat mensenlongen, schapendarmen en kalfsvellen zulke wonderen konden voorbrengen. De muziek zelf beschreef donder en bliksem, je hoorde de regen stromen en het water kabbelen, de vogels zongen en de leeuw brulde... Ik heb het theater nog nooit zo gelukzalig verlaten.'