Nuits is Xenakis in zijn puurste vorm. Terugkerend naar zijn lange nachten als politiek gevangene, gevuld met harde kreten van bewakers en geschreeuw van gemartelde lotgenoten, ontneemt hij de vocale muziek elke bekende vorm van taal. Nuits is geen verhaal, maar een intense klankverkenning van duisternis, angst en de rauwe kracht van de menselijke stem, geworteld in Xenakis’ persoonlijke geschiedenis en mathematische visie.

Voor Serment, gebaseerd op de eed van Hippocrates, bouwt Xenakis een kleurrijk weefsel van verfijnde vocale texturen: solostemmen, verschuivende klankblokken en brede repetitieve bewegingen zijn het geraamte van een sober maar bijzonder krachtig en direct werk.

De muziek van de Italiaanse componist Giacinto Scelsi werd pas eind jaren ’80, net voor zijn dood, voor het eerst live uitgevoerd en zo ontdekt. Ervan overtuigd dat elke luisteraar door een andere plaats en afstand tot een instrument dezelfde noot op een andere manier zou ervaren, vond Scelsi uitvoeringen overbodig.

In Yliam past Scelsi zijn typische focus op één toon of klankkern toe op een vocale massa. Het werk is een levende klanksculptuur die voortdurend ademt en verandert. Het vroegere Tre Canti Sacri verkent die techniek al. Gevoed door religieuze en transcendentale thema’s is het een akoestische meditatie, met de menselijke stem als medium voor sacrale intensiteit.