Musical Prompts

Vergeet de tijd die wegtikt op je horloge – hier is muziek die niet vooruit wil rennen, maar zich vastbijt in het nu. Raven Chacon, Tyshawn Sorey, Annea Lockwood en George Lewis vragen tijd om anders te luisteren: wat blijft er over als de ruis wegvalt?

Raven Chacon won als eerste Native American componist een Pulitzer Prize, en werkt vaak rond historische onderwerpen. Inscription zag hij echter als een kans om muziek te maken om de muziek zelf. Hij gebruikte 1000 jaar oude rotstekeningen uit zijn thuisstaat New Mexico als ‘musical prompts’, en experimenteerde met grafische notaties, microtonen en individuele vrijheid voor de musici.

Daarna vertraagt de hartslag van de muziek en stopt bijna helemaal: Adagio (For Wadada Leo Smith) van Tyshawn Sorey is een monumentale oefening in geduld. Hij laat de tijd niet zomaar wegtikken, maar voorbijglijden aan de haast onwaarneembare snelheid van een gletsjer. De traag roterende melodielijn van de altsax biedt houvast en focus tussen de veel bijna-stiltes. 

Maar stilte is een illusie. Tenzij de tijd wordt stopgezet, zijn er altijd omgevingsgeluiden: uit de natuur, uit de stad, uit jezelf. Deze klanken zijn de grondstoffen waarmee Annea Lockwood haar werk assembleert. Saouah! verkent de grens tussen stem, adem en instrumentale klank, en vraagt omanders te luisteren: niet naar melodie of harmonie, maar ondergedompeld in een wereld van resonantie, op zoek naar de fysieke aanwezigheid van geluid zelf.

Tijd is echter ook slijtage. George Lewis vergelijkt Weathering met het uithoudingsvermogen dat nodig is om systematisch racisme te doorstaan. “Het verklankt de chronische stress en permanente ‘fight or flight’ modus – en toch hoop ik dat mijn muziek geen stress oproept, maar empathie: want deze vorm van uitputting kan ons allemaal treffen”.