The Sacred Veil

In zijn avondvullend werk The Sacred Veil staat Eric Whitacre stil bij de grote thema’s uit het leven: liefde, geloof, hoop en vergankelijkheid. Gecomponeerd op een erg persoonlijke tekst van zijn jeugdvriend en vaste dichter Charles Anthony Silvestri, is het emotioneel werk dat reflecteert op het leven en de tijdelijkheid ervan.

Met een lengte van bijna een uur is The Sacred Veil de meest omvangrijke en vooral de meest intense koorcyclus van Eric Whitacre. Net als voor vele andere composities nam Whitacre zijn jeugdvriend en vaste dichter Charles Anthony Silvestri onder de arm voor de tekst. Die verwerkte in een pijnlijk intiem gedicht de dood van zijn vrouw Julie: de lange strijd die ze leverde, de rollercoaster aan emoties die ermee gepaard ging, het onvermijdelijke moment van haar dood. “Dit is de meest intens persoonlijke poëzie die ik ooit heb geschreven,” zei Silvestri er zelf over. In de finale tekst verweeft hij zijn eigen poëzie met flarden en quotes van Julie en Eric Whitacre.

En toch weet het werk het persoonlijke te overstijgen: de tekst, gezet op de hartverscheurende muziek die Whitacre erbij componeerde, vormt een universele reflectie op het leven en de tijdelijkheid ervan. Het geheel tast de grens af tussen leven en dood, tussen onnoemelijk verdriet om het afscheid en dankbaarheid om wat er was. De lange weg naar aanvaarding zit vervat in de woorden én in de muziek.

Tijdens het concert in Brussel staan we het podium graag even af aan amateurkoren Lassenne Vocale en KAÏROS: zij bereiden met Eric Whitacre enkele van zijn composities voor, en brengen die tijdens de eerste helft van het programma onder zijn leiding. Om het concert af te sluiten vervoegen ze het Radiokoor, voor een
bijzonder vocaal moment.